14
Wyroby poliestrowe
Środa, styczeń 14. 2009- dużą zawartość substancji błonotwórczych (ok. 94/0),
- dużą szybkość wysychania i utwardzania nałożonej warstwy,
- ekonomikę stosowania - obniżenie kosztów robocizny i kosztów materiałowych, skrócenie cyklu produkcyjnego z możliwością dalszego skracania,
- odporność powłok na ścieranie,
- odporność powłok na działanie wody i podwyższonej temperatury,
- odporność powłok na działanie rozpuszczalników organicznych,
- podatność powłok na szlifowanie i polerowanie.
Nienasycone żywice poliestrowe stanowią grupę polimerów odznaczających się dużą reaktywnością. Wszystkie polimery charakteryzują się budową R1-O-CO-RZ; dla najważniejszych nienasyconych żywic R1 to zasadniczo nasycone polialkohole (najczęściej glikole), a R2nasycone i nienasycone kwasy dwukarboksylowe. W reakcji polikondensacji ww. substratów, w zależności od warunków tworzą się krótsze lub dłuższe makrocząsteczki.
Z kwasów dwukarboksylowych nienasycanych jest stosowany głównie bezwodnik kwasu maleinowego, natomiast takie kwasy, jak kwas fumarowy, cytrakonowy oraz itakonowy, zawierające 5 atomów węgla, wskutek wysókiej ceny są stosowane tylko do żywic specjalnych. Powszechnie stosuje się mieszanie nienasyconych kwasów karboksylowych. Są one tańsze i powodują zmianę właściwości żywic. Do modyfikacji właściwości żywic nienasyconych jest używany najczęściej bezwodnik ftalowy, a do obniżania kruchości takie kwasy, jak adypinowy, bursztynowy i inne. Ostatnio do celów lakiernictwa stosuje się modyfikbwanie nienasyconych żywic poliestrowych dwuizocyjanami, a do kondensacji zamiast glikoli epokśydy. W tym przypadku przy zastosowaniu odpowiednich katalizatorów reakcja kondensacji przebiega dwa razy szybciej niż kondensacja normalna.
Dostępne w handlu żywice występują w postaci roztworów. Jako rozpuszczalniki służąmonomery związków winylowych i alilowych. Praktycznie stosuje się głównie styren. Przez zmianę stosunku żywicy do rozpuszczalnika może być dowolnie zmieniana lepkość roztworu. Ma to jednak ścisły związek z właściwościami utwardzonej żywicy. Utwardzanie żywicy poliestrowej polegana sieciowaniu przestrzennym makrocząsteczek poprzez manomer styren. W wyniku tego żywica reaguje w całości, a produkty reakcji są nietopliwe i nierozpuszczalne. Tak więc produkt finalny powstaje w wyniku dwóch procesów:
- polikondensacji glikoli z kwasami karboksylowymi,
- kopalimeryzacji produktu polikondensacji z cząsteczkami styrenu.
Brak komentarzy.



Dodaj swój komentarz: