14
Politurowanie
Środa, styczeń 14. 2009- ożywianie rysunku drewna,
- gruntowanie i zacieranie porów,
- politurowanie właściwe,
- utrwalanie połysku i usunięcie resztek oleju.
Ożywianie rysunku drewna polega na umiarkowanym wcieraniu w powierzchnię drewna oleju lnianego lub wrzecionowęgo za pomocą szmatki. Po równomiernym wtarciu oleju powierzchnię przeciera się suchą czystą szmatką Lnianą lub flanelową.
Następnie całą powierzelinię nasyca się roztworem politury (ok. 8-proc.) za pomocą tamponu, stosując ruchy koliste i w miarę wyczerpywania się politury coraz większy nacisk. Ubytek politury w tamponie uzupełnia się w przypadku jej całkowitego wyczerpania. W ten sposób gruntu je się powierzchnię, aż do uzyskania wyglądu lekko matowego. W dalszym ciągu gruntowania rozpoczyna się dawkowanie "pumeksu. Politurowaną powierzchnię posypuje się pumeksem z woreczka, uderzając lekko woreczkiem o powierzchnię. Po posypaniu powierzchni pumeksem i napełnieniu tamponu politurą rozprowadza się ją, stosując znowu ruchy koliste. Gdy zapas politury w tamponie kończy się, należy zacząć stosować ruchy podłużne. Po nałożeniu -pierwszej warstwy i ponownym napełnieniu tamponu politurą najpierw stosuje się ruchy ósemkowe, potem stopniowo przechodzi się na podłużne i wreszcie na koliste. Operacje te powtarza się wielokrotnie z przerwami co ok. 5 min; za każdym razem dawkuje się pumeks, aż do całkowitego za t a r c i a p o r ó w i uzyskania równej, matowej powierzchni. Po zagruntowaniu, przed właściwym politurowaniem, stosuje się przerwę co najmniej 3 dni.
W czasie właściwego politurowania, stosuje się ruchy jak przy gruntowaniu, z tym, że zamiast pumeksu dawkuje się olej w postaci kropel nakładanych na powierzchnię. Przy właściwym politurowaniu stosuje się nieco większe stężenie politury. Operacje powtarza się czterokrotnie; aż do uzyskania odpowiedniej powłoki przy zachowaniu następujących zasad:
- tampon nasyca się mniej niż przy gruntowaniu,
- politurę nanosi się równomiernie na całą powierzchnię,docisk, tamponu zwiększa się w miarę wyczerpywania się w nim politury,stosuje się ,kilkuminutowe przerwy pomiędzy nakładaniem poszczególnych warstw, w przypadku przedawkowania oleju (spód tamponu staje się lepki i błyszczący) należy tampon skropić spirytusem i zmienić szmatkę.
Po właściwym politurowaniu stosuje się kilkudniową przerwę. U t r w a l e n i e p o ł y s k u polega na dalszym politurowaniu politurą o coraz mniejszym stężeniu, aż do zastosowania w końcowej fazie nieal samego spirytusu. Ruchy tamponu są szybsze niż w poprzednich fazach, a docisk coraz lżejszy. W końcowej fazie tampon pozostawia ślad w postaci szybko znikającej mgiełki; nie stosuje się już oleju, a powierzchnia uzyskuje piękny połysk.
W każdej fazie politurowania nie wolno zatrzymywać i pozostawiać tamponu na, wykończanej powierzchni. Przy rozpoczynaniu politurowania nie wolno przykładać tamponu mocno do wykończanej powierzchni. Zarówno przykładanie, jak i odejmowanie tamponu powinno odbywać się ruchem płynnym przez stopniowe zwiększanie docisku przy przykładaniu lub zmniejszanie nacisku przy odejmowaniu.
Przy politurowaniu politurą nitrocelulozową zamiast oleju lnianego stosuje się olej parafinowy, a pumeks dawkuje się w nieco mniejszych ilościach.
Bardzo pracochłonny proces ręcznego politurowania próbowano w różny sposób zmechanizować. Udało się to tylko częściowo w odniesieniu do pierwszych dwóch faz politurowania. Ostatnia faza raczej zawsze była wykonywana ręcznie. Jeden z wielu
Brak komentarzy.



Dodaj swój komentarz: